Alçı kalıplara döküm, demir dışı metallerin şekillendirilmesinde kullanılan özel bir döküm yöntemidir. Ana kalıplama malzemesi alçıdır.
Kalıplama malzemesi olarak alçı, ilk kez 3000-4000 yıl önce Çinliler tarafından pirinç heykellerin dökümünde kullanılmıştır. Günümüzde alçı kalıplara döküm yönteminin kullanılmasının nedenleri;
- Boyutsal hassasiyetinin çok iyi olması ,
- Döküm yüzeyinin düzgünlüğü ,
- Kum kalıplara veya astarlanmış metalik kalıplara oranla son derece ince ve kompleks yüzey detaylarının şekillendirebilmesidir.
Genel olarak dört alçı kalıplama şekli vardır:
- Geleneksel Alçı Kalıplar : Alçı kalıp yapımı için, piyasada yalnız su ile karıştırılıp kullanılmaya hazır özel bileşimler satılmaktadır. Küçük işlemler için bu hazır karışımların kullanılması ekonomikse de, seri üretimler için her dökümhane kendi kuru karışımını hazırlar. En çok ilave maddeleri ; kireç portland çimentosu,asbest ve “terra alba” dır.
- Plakalı Modellerin Üretildiği Alçı Kalıplar: Çeşitli kalıplama yöntemlerinde kullanılan plakalı modeller geleneksel alçı kalıplama şeklinin biraz değiştirilmiş şekliyle üretilirler. Plakalı modellerin başlıca gereksinimi olan, çok hassas detay ve düzgün yüzey, alçı kalıplarıyla kolayca sağlanabilir. Plakalı model yapımında kullanılan alçı kalıplama şekli, doğal olarak alt ve üst modellerin yapımında da kullanılabilir. Bu uygulamada kullanılan kalıp malzemesinin başlıca farklı alçı olarak yalnız beyaz alçı kullanılmasıdır.
- Antioch (bean) Prosesiyle Üretilen Alçı Kalıplar : Geleneksel alçı kalıpların başlıca dezavantajı olan düşük kalıp geçirgenliğinin bazı ilave işlemlerle geliştirilmiş olduğu, patentli bir yöntemdir. Geleneksel alçı kalıplamaya benzer olarak hazırlanan alçı kalıplar, önce kısmen susuz hale sonra da tekrar sulu hale getirilirler (dehidratlama – rehidratlama işlemleri). Böylece iğne biçimindeki alçı kristalleri, yaklaşık olarak kum tanelerine benzer yuvarlak bir biçimde yavaşça tekrar kristalleşir. Poroz bir yapı kazanan kalıbın geçirgenliği artar.
- Köpüklü Alçı Kalıplar: Köpüklü alçı kalıplarda, geleneksel alçı kalıpların çok düşük olan geçirgenliğinin arttırılması amacıyla geliştirilmiş bir alçı kalıp şeklidir. Bu amaca bir köpükleştirici elemanın, kuru karışıma veya çözeltiye ilave edilmesiyle erişilir. Çözeltinin köpükleştirici ile özel bir şekilde karışması sonucu, çözelti içinde çok küçük hava kabarcıkları oluşur. Çözelti yoğunluğu azalarak, hacmi artar. Model etrafına boşaltılan çözeltinin katılaşması ve daha sonraki kuruma işlemleri sırasında, bu kabarcıklar birbirleri ile bağlantılanırlar. Düzgün yüzeyin hemen altında yer alan bu bağlantılı kabarcıklar, metaldeki gazların çıkışına olanak veren geçirgen bir kalıp yapısı oluşturulmuş olur.
Öne çıkan görsel kaynağı: https://bi-ozet.com/2017/06/15/bien-seramik-timin-raporunda-en-hizli-yukselen-20-sirket-arasinda/ 
